53/16 efsanesi bitti
ikibinüç şubatında başlayan, ismini kapı numarasından alan, ankara ve istanbul’da markalaşan, gökhan ve aykut’un kurduğu, görkem, melih, ben, bilal, aziz, mehmet ve erman’ın sürdürdüğü, turgut’un, kubilay’ın, haydar diye çağırdığımız çinli’nin, hakan’ın uzun süreli misafir olarak kaldığı ve hemen hemen bütün arkadaşlarımızın sürekli gelip gittiği, kapıdan girenin reklamcı olup çıktığı, ne yapsak bi türlü düzen tutmayan, altı yıldır en ufak bi tartışmanın yaşanmadığı, yazın balkonu müthiş keyifli olan, kışın içinde rüzgar esen, bizi soğuktan tir tir titreten, yer yüzünde küresel ısınmanın etkili olmadığı tek yer olan 53/16′dan iki hafta önce taşındık.
taşınmamızın en büyük nedeni yıllardır yenemediğimiz soğuk olmakla birlikte, aynı paraya çok daha güzel bir ev bulmamızın etkisi de inkar edilemez tabi. artık 53/16′da oturmasak da o ruh hala yaşıyor emin olun. gelmek isteyenler buyursun gelsin diye aşağıya da haritayı koydum. her zaman bekleriz :)
Aralık 2nd, 2008 at 17:35
Aspavaların da yeni evin oralarda dükkan aradığı haberini de vermek istiyorum…
Aralık 3rd, 2008 at 00:17
çok çirkin çıkmış burda eviniz. yani yuvanız :)
hala dört kişilik bi çekirdek ailenin evinde misafir kalıyormuşsunuz gibi geliyor ama artık biliyorum ki 14/4′ün 53/16′dan tek farkı battaniyesiz gülebiliyor olmamız. (çok içli oldu fark ettim, yapcak bi’şey yok)
Aralık 3rd, 2008 at 01:50
ben de alısamadım eve hala. misafir gibi hissediyorum kendimi. rahat olamıyorum. eski eve tekrar mı tasınsak acaba :)
Aralık 3rd, 2008 at 16:48
vay be bir devir kapanmış oldu böylece.hüzünlendim şimdi…umarım yeni evinizde oksijen olur:)