benim meselem

tabiki posta gazetesi…

burada advergame kılıklı ama advergame’le pek de alakası olmayan çılgın bi site yapmışlar. muhtemelen çirkin kadın yoktur, az vokta vardır sözüne atıfta bulunmak istemişler. nerden akıllarına gelmiş, fikir kimden çıkmış, müşteriye nasıl kabul ettirmişler, bu site hangi amaca hizmet eder bilemedim.

bi kaç tane ucuz rus bulmuşlar. yavaş yavaş soyundurmuşlar. adı da oyun olmuş. oyunda sadece zar atıyosun. iyi zar gelmezse bi daha atabiliyorsun. oyunda kaybetmek falan yok. kesin soyunuyorlar, rahat olun ;) oyunu seyrederken (evet seyrederken. çünkü oyun seyretme diye bi olay yaşıyosunuz) sanki salondan nuri alço çıkacakmış gibi hissettim.

prodüksiyon zaten evlere şenlik. gerçek kesit bile daha kaliteli kalıyor bunun yanında. evin ortamı, tavandaki o çıplak lamba, dantel örtüler, kadınların dansı, konuşmanın üzerine yapılan dublaj, başım ağrıyor esprisi, kadınların bi taraflarını insanın gözüne sokan o yakın çekimler…

ne bileyim bence çok gereksiz bişey olmuş. yapmasalarmış daha iyiymiş.

x takımında yöneticilik yapan bi müşterimiz var. 1-2 ay önce oynayacakları maçı karşı takıma vereceklerini söyledi. iddaa’da o takıma oynayacaktık ama maçı iddaya koymadılar. geçen hafta tekrar geldi. yine tüyo verdi sağolsun. “bu sefer şike falan yok ama karşı takım çok güçlü kesin yeniliriz” dedi. “abicim sen o takımın yöneticisisin. sen böyle düşünürsen, bunları söylersen oyuncuların s.kinde olur mu?” diyemedim. adamla konuşurken aklıma aşağıdaki video geldi.

Continue reading

kardeşlerimden en büyüğü olan hasan ağustosta başladığı kısa dönem askerliğini dün itibariyle bitirdi. 5 aydır bingöl’de biriktirdiği anılarını bi ara dinlerim. giderken “x dayım gibi fotolar çektirmeyi unutma” demiştim.

x dayım askerliğini biz çok küçükken yapmış. bi ara kardeşimle evde eski fotoğrafları karıştırırken onun askerlik fotolarını bulmuştuk. adam sanki afganistanda ramboyla birlikte savaşmış. halbuki ağrıda yapmış. türlü türlü silahlarla, mermi şeritleriyle vs. o biçim pozlar. gözünde sürekli güneş gözlüğü. kaşları bile sarı olan adam soğuktan kapkara olmuş :) saatlerce gülmüştük o fotolara. o gün bizim için efsane olmuştu o fotolar.

sağolsun kırmamış beni. çektirmiş. daha o fotolara bakamadım. yukarıdakini facebook profilinden aldım. kardeşime geçmiş olsun, darısı tüm askerlerimizin başına.

pazar kahvaltısından sonra azizle birlikte can sıkıntısından “ne yapsak ki acaba? acaba ne yapsak ki?” şeklinde düşünürken aklımıza gelen bu fikrin peşine düştük. bi siteye üye olduk. azizin başı bağlı olduğu için benim fotomu yükledik ve başladık çalışmaya. herkes bir filmden fırlamış gibi. sağa sola mesaj attık. bazıları cevap verdi “arkadaş” olduk. genelde b.k atıp dalga geçtiklerimiz cevap yazdı. hepsi ego manyağı bunların. hiç birinden istemediğimiz halde msn adreslerini verenler de oldu. o kadar muhabbetin ardından başka bi fotomu görüp de “ya sen küçükmüşsün” deyip (küçük düştüm :p) bi daha konuşmayan  da çıktı, antisosyal’im diyen de, msn’de avatar penceresinden slayt gösterisi yapan da, ismin ne diye sorduğumda “hadi oyun oynayalım. ben ipucu vereyim sen bul” şeklinde cevap veren “bayan”lar da çıktı (koşarak kaçtım). çıktı da çıktı. sonuç olarak kendi içimizde eğlendik, vakit geçirdik. bi iki kızı gözüme kestirdim. o yüzden siteye üyeliğim hala devam ediyor :)

saha içinde olduğu kadar saha dışında da çok renkli bir kişilik sergileyen, eline döneri ver deplasmana çatışmaya götür stilindeki, çıktığı ilk maçta sadece dört dakika oyunda kalabilmiş, her üç maçta bir kırmızı kart görme yeteneği göstermiş, leeds united maçında danny mills’in ağzının ortasına tokatı çakmış, pakistan’daki depremden sonra kızılay’ın gönderdiği 30 çelik evden birinin maliyetini üstlenmiş, beşiktaş fener maçında attığı golden sonra tombala çektiği için gönderilmiş, karizmanın önde gideni pascal nouma’nın bugün 37. doğum günü. kutlu olsun.

benim gibi çok da fanatik olmayan birine bile bu yazıyı yazdırdığına göre bu adam gerçekten bişeyler bırakmış.