bilmem kaç haftadır devrediyormuş da büyük ikramiye 20 milyon’u aşmış da onun için herkes oynuyormuş. bi bakıyorum herkes loto bayilerinin önünde kuyruk olmuş. herkes 20 milyonun peşinde. iyi, tamam, güzel, hoş, aferin…
benim bi türlü anlayamadığım şey şu: sanırım bu lotolar normal haftalarda 500 bin – 1 milyon arası bişey veriyor. o zaman neden bu kadar çok kişi oynamıyor? 500 bini ya da 1 milyonu mu beğenmiyorlar?
bundan 10 gün önce sağ taraftaki düşünce balonuna da yazmıştım. bir cinnet her şeyi halleder! geleceği belliydi cinnetin ama zamanı belli değildi. nasip çarşamba gününeymiş. 4 aydır çalıştığım ajanstan çarşamba günü istifa ettim.
normalde sık iş değiştiren biri değilim. burası benim çalıştığım ikinci ajanstı. bundan önceki ajansta tam 5 yıl çalıştım ve hiç bir sorun yaşamadım. değişiklik gerektiği için ayrılmıştım. ama burada 4 ay ancak dayanabildim.
aslında başka bi iş ayarlamadan ayrılmak -hele ki bu kriz ortamında- çok saçmaydı ama dedim ya cinnet!. “yürü oğlum hüseyin, illaki bulursun bi iş” dedim. ertesi gün elimdeki işleri bitirip akşam 5 gibi ajanstan çıktım. saat 6′da ve 7′de iki iş görüşmesine gittim. ikisi de pazartesi gel başla dedi. yani işten ayrıldıktan sonra iki saat içinde iki iş buldum. bilseydim daha önce istifa ederdim :)
neyse yarın sabah bi yere başlıyorum. allah mahçup etmesin…
dün benim makinemde çalışmıssın
işin vardır, anlarım
dosyalarını masüstünde bırakmışsın
daha sonra alacaksındır, anlarım
mouse’umun ayarlarını değiştirmişsin, öylece bırakmışsın
unutmuşsundur, anlarım
hepsini anlarım da
lan panayırcı! sadece bir gün çalıştığın makineye neden ekran koruyucu koyarsın?
geçen akşam eve gelirken sokağın başındaki billboardların birinde aziz’lerin x müşterisinin ilanını gördüm. o müşteriye de aziz çalıştığı için ilanı onun yaptığını anlamam pek zor olmadı. ilan sevgililer günüyle ilgiliydi. “böyle bir ilanda -çaktırmadan- kız arkadaşı için kesinlikle bişey yapmıştır” diye düşündüm. çünkü aziz her ne kadar dışarıdan öküz gibi görünse de aslında gönül adamıdır. biraz daha inceledim ama karanlık olduğu için bişey bulamadım. eve gittiğimde ise aziz’e hiçbişey sormadım. ama aklıma takılmıştı. 17 senedir hergün gördüğüm adam. benden iyi tanıyan yok. ben de onu eğer gerçekten tanıyorsam o ilanda kesinlikle bişey vardı. sabah işe giderken tekrar baktım ve haklı çıktım. yapmış yapacağını. hem de ilanın tam ortasına. ben malımı bilmez miyim…
