benim meselem

blog yazmak aslında pek de kötü bişey değilmiş. bu akşam farkettim. bir nevi anı aslında. 1,5 sene olmuş başlayalı. bayağı yazı olmuş. bi ara kıyıma gidip bi o kadar da silmiştim. eski yazılarımı okudum az önce. temcit pilavı misali bazılarını aşağıya yazdım.

• mesela bu ilk yazım. (muhtemelen ilk değildir. ondan önceki yazılar büyük kıyımda uçmuş) “boyut mu? işlev mi?” tartışmasına yeni bir boyut kazandırmışım.

• ilk video paylaşımım. o zamanlar yutub her yerden çekiyordu.

• vay vay vay vaay! sektörel eleştiriler de yapmışım.  çok beğendiklerim de çıktı tabiki.

• bi hasan abi’dir tutturmuşum gitmiş. hasan abi 1 hasan abi 2. oradan taşındığımız için serinin devamı gelmeyecek, rahat olun.

• eski oyunları paylaşmışım. river raid, street fighter.

• ilginç haberlere yorum yapmışım, yapmışım, yapmışım.

• balık, kedi gibi misafirlerimiz oldu.

• bazen çok güldüm, güldüm, güldüm

• hiçbir iyilik karşılıksız kalmamış.

• izmir’e gidip de kızlarını yazmamak olur mu? kızlarına yazmamak da olmaz :p

• benimkisi bağımlılık

• en güzel hatalarım

• aşkımdan bahsetmezsem olmazdı

• doğumgünü çocuğu oldum

• iddaacılara güzellik yapmışım

• ankara’da piknik bu kadar olur.

• bir miti de biz cortlattık. fena mı oldu?

• bu sosyal sorumluluk. bu da sosyal mesaj

• askerlik, bittikten sonra güzelleşen bişey. (dailymotion’ı da kapatmışlar)

• ilginç lan bu insanlar. bu da, bunlar da. hele bu!

• bir devrin sonu

• değişik bi pazar eğlencesiydi

• unutturamaz hiç bir şey

• cinnet geçirdim

• bu adamı hiç sevmiyorum. sonunda fener’de de gösterdi bu hırsını. beşiktaş’a attığı golle yine nefretimi kazandı. çarşamba günü de öyle bişey yaparsa sürpriz olmaz benim için.

bu aralar eski oyunlara takmış bi vaziyetteyim. normalde oyun oynamam bilgisayarda ama atari oyunlarına dayanamıyorum. ilk çıktığı zamanlar önünde kuyruklar oluşan street fighter’ın ikinci versiyonu bu (street fighter II – the world warrior). en güzel versiyonuydu. zaten sonradan suyunu çıkardılar. bi ooryueken çektiğinizde ken’in kolunun altından 9-10 tane de aduket çıkardı. ilkokul sonlarında tanışmıştım bu oyunla. ilk zamanlar kolları bacakları uzuyor diye dhalsım’ı seçerdim. biraz oynayınca farkettim ki dhalsım’ın götü başı çok oynuyor, hemen başka oyuncu arayışına girip ryu’yu keşfetmiştim. oynayanların yarısından çoğu keni seçerdi. ben gıcık oluyordum ken’e ki hala oluyorum. sürekli pozlarda artist. ağzını burnunu nasıl dağıttığımı da buradan görebilirsiniz. “bi vurma hareketlere bakacam”, “ver geçeyim”, “ilk roundu ben oynarım sonra sen oynarsın” repliklerini unutmak imkansız. bu oyun ortaokulda bağımlılık yapmıştı bende. okuldan kaçıp street fighter oynamaya gidiyordum. taaa ki atariyi polis basana kadar :) isimlerimizi, adreslerimizi falan almışlardı. çok korkmuştum babam duyacak diye. street fighter ve atari salonu hikayem de o gün bitmişti. oyunu buradan indirebilirsiniz.